axtalanmış

f. sif.
1. Axta edilmiş, erkəklik vəziləri çıxarılmış; burulmuş. Axtalanmış qoç. Axtalanmış xoruz. Axtalanmış heyvan tez kökəlir. – <Çapıq Əmrah:> Cəmiyyət də insan kimidir. Axtalanmış adamdan kişi çıxmadığı kimi, axtalanmış cəmiyyətdən də kamil cəmiyyət ola bilməz! İ. Ş..
2. Tumu (çəyirdəyi) çıxarılmış. Axtalanmış zoğal. Axtalanmış meyvə. – İxtiraçı alim armuddan tozcuqlar götürüb, üvəzin axtalanmış çiçəyinə köçürdükdə və ya əksinə etdikdə, mayalanma baş tutdu. M. Axundov.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • xəsi — ə. axtalanmış …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • bişmə — I (Quba) kəlağayı II (Kürdəmir, Zərdab) axtalanmış keçi və ya qoyun …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • burma — I (Şəmkir) çimdik. – Burmaların yeri qolumda qalıf II (Ucar) açar III (Meğri) burulub hazırlanmış ot topası. – Bizim burduğumuz burmalar dört kilodan əyax dəyi; – Qatıra otuz, eşşəyə on səkkiz burma yüx’lerəm IV (Bakı) axtalanmış (qoyun) V… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • burmanc — I (Oğuz) axtalanmış (qoyun). – Qapıda üç dört dənə burmanc var, saxlamışam, qonağ zad gələndə kəsəm II (Cəbrayıl) üzüm salxımlarını dərmək üçün qarğıdan düzəldilən alət …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • burux — (Füzuli) axtalanmış. – Bu qoş buruxdu …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • dıbır — (Ağdam, Basarkeçər, Başkeçid, Cəbrayıl, Gəncə, İsmayıllı, Kürdəmir, Mingəçevir, Naxçıvan) 1. ikiillik erkək keçi (Kürdəmir) 2. axtalanmış keçi (Basarkeçər, İsmayıllı, Naxçıvan, Mingəçevir). – Gəti o dıbırı kəsək, yaxşı əti var (Cəbrayıl); – Mə:m… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • ağızcıq — is. 1. «Ağız»dan kiç. 2. bot. Çiçəyin dişiciyinin üst tərəfdən ayrılmış hissəsi. <Miçurin> axtalanmış çiçəyin qalpağını açıb onun dişiciklərinin ağızcıqlarına tozcuqları səpdi və yenə də qalpağı bağladı. M. Axundov …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • burulmuş — 1. f. sif. 1. Buruq hala gətirilmiş. Burulmuş məftil. // Qıvrılmış, eşilmiş. Burulmuş saç, bığ. 2. Burulub bərkidilmiş. Burulmuş kran, vint. 3. Gedərkən istiqamətini dəyişmiş, başqa tərəfə çevrilmiş. Sağa burulmuş araba. 2. f. sif. k. t.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • buruq — 1. sif. 1. Burulmuş. Buruq ip. Buruq sap. Buruq düşmək – dolaşmaq, dolaşıq düşmək. Buruq salmaq – dolaşdırmaq. // Eşilmiş. Buruq bığ. 2. Burma burma olan. Qoçun buynuzları buruq olur. // Qıvrım. Buruq saç. 3. k. t. Axtalanmış xayası çıxarılmış.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • xədim — sif. <ər.> 1. Axtalanmış, axta. <Hərəmağası:> Xədimləri hissdən məhrum zənn edirlər. Ç.. Xədim eləmək – axtalamaq, xacə eləmək. 2. Xidmətçi, qulluqçu. <Ərən:> Arxa tərəfdən . . kənizlər, nədimlər və xədimlər düzülmüşdülər. Ç …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.